घरापासून शेकडो किलोमीटर दूर… माझ्या मित्रांचा हा संघर्ष जवळून पाहिलाय!

घरापासून शेकडो किलोमीटर दूर… माझ्या मित्रांचा हा संघर्ष जवळून पाहिलाय! विशेष लेख काही माणसं आपल्या आयुष्यात फक्त मित्र म्हणून नसतात, तर त्या...

घरापासून शेकडो किलोमीटर दूर… माझ्या मित्रांचा हा संघर्ष जवळून पाहिलाय!

विशेष लेख

काही माणसं आपल्या आयुष्यात फक्त मित्र म्हणून नसतात, तर त्यांच्या संघर्षातून आपल्याला आयुष्याची खरी जाणीव होते.

माझे मित्र चेतन, जयेश, संतिष, गुड्या, ज्ञानेश्वर आणि असे अनेक युवक आज आपल्या घरापासून दूर, रोजगारासाठी शेकडो किलोमीटर लांब आहेत. कोणाचा मुक्काम ५०० किलोमीटरवर, तर कोणाचा त्याहूनही दूर. घर सोडताना डोळ्यांसमोर एकच स्वप्न असतं—आपल्या आई-वडिलांना चांगलं आयुष्य देता यावं आणि घरची परिस्थिती सुधारावी.

पण घरापासून दूर गेल्यानंतरच खरी परीक्षा सुरू होते.

सकाळी उठल्यापासून रात्रीपर्यंत काम… कधी ८ तासांची ड्युटी, तर कधी १०-१२ तास काम. वेळेवर जेवण मिळेलच याची खात्री नाही. शरीर थकलेलं असतं, पण मनाला थकण्याची परवानगी नसते. कारण डोक्यात सतत घरचा विचार असतो.

महिन्याला १६ हजार रुपये पगार मिळतो. त्यातून खोलीचे भाडे, जेवण-किराणा, मोबाईल रिचार्ज, प्रवास आणि इतर खर्च जातात. सर्व खर्च केल्यानंतर हातात उरतात काही हजार रुपये.

पण त्या पैशातूनही ते आपल्या घराकडे पैसे पाठवतात.

स्वतःसाठी नवीन कपडे घेण्यापूर्वी आईसाठी काही घेता येईल का, याचा विचार करतात. स्वतःच्या गरजा बाजूला ठेवून वडिलांना पैसे पाठवतात. भावंडांच्या शिक्षणाचा, घरखर्चाचा विचार करतात.

आईचा फोन आला की, "जेवलास का रे?" असा प्रश्न ऐकून दिवसभराचा थकवा क्षणभर विसरतात.

घरात सण असतो, सगळे कुटुंब एकत्र असते… पण हे मित्र मात्र दुसऱ्या शहरात एका छोट्याशा खोलीत असतात. मोबाईलवर घरच्यांचा फोटो पाहून समाधान मानतात.

कधी आजारी पडले तरी आई जवळ नसते. कधी मन खचले तरी वडिलांच्या खांद्यावर डोकं ठेवता येत नाही. वाढदिवस असो, सण असो किंवा घरातील एखादा आनंदाचा क्षण—अनेकदा हे क्षण फक्त फोनवरूनच अनुभवावे लागतात.आपण कधी कधी मित्रांना फोन करून विचारतो, "काय रे, मजेत ना?"आणि तिकडून उत्तर येतं, "हो रे, सगळं मस्त आहे."पण त्या दोन शब्दांच्या मागे किती थकवा, किती एकटेपणा आणि किती जबाबदारी दडलेली असते, हे कदाचित आपल्याला दिसत नाही.हे मित्र परदेशात किंवा मोठ्या पदावर नाहीत. त्यांचा पगारही लाखोंमध्ये नाही. पण कुटुंबासाठी त्यांचा संघर्ष लाखमोलाचा आहे.

घरापासून दूर राहून स्वतःच्या इच्छा मारून कुटुंबासाठी झटणाऱ्या चेतन, जयेश, संतोष, गुड्या, ज्ञानेश्वर आणि माझ्यासारख्या असंख्य मित्रांना मनापासून सलाम.

कारण घरापासून दूर जाणं सोपं असतं; पण आपल्या माणसांपासून दूर राहून प्रत्येक दिवस जगणं खूप कठीण असतं.आज त्यांच्या हातात कमी पगार असेल, पण त्यांच्या मनात आपल्या कुटुंबासाठी मोठी स्वप्नं आहेत. कदाचित आज ते स्वतःसाठी जगत नसतील… पण उद्या आपल्या घरच्यांसाठी चांगलं आयुष्य उभं करण्यासाठी ते आज स्वतःचा प्रत्येक दिवस खर्च करत आहेत.