बाप्पा, निरोप घेताना डोळे पाणावतात… पुढच्या वर्षी लवकर या!

बाप्पा, निरोप घेताना डोळे पाणावतात… पुढच्या वर्षी लवकर या! मलकापूर प्रतिनिधी  (संपादक : हेमकांत गायकवाड) गणरायाचे आगमन म्हणजे घराघरात आनंदाच...

बाप्पा, निरोप घेताना डोळे पाणावतात… पुढच्या वर्षी लवकर या!

मलकापूर प्रतिनिधी 

(संपादक : हेमकांत गायकवाड)

गणरायाचे आगमन म्हणजे घराघरात आनंदाची चाहूल, मनामनात भक्तीची ज्योत आणि वातावरणात उत्साहाची नवी उमेद. बाप्पा घरी आले की काही दिवस कसे आनंदात निघून जातात, हे कळतही नाही. सकाळची आरती, संध्याकाळची भक्ती, प्रसादाचा गोडवा आणि बाप्पाच्या चरणी मनातील भावना व्यक्त करण्याचा क्षण—या सगळ्यामुळे गणेशोत्सव प्रत्येकाच्या मनात एक वेगळे स्थान निर्माण करतो.

मात्र विसर्जनाचा दिवस जवळ आला की आनंदासोबत एक हुरहूर मनाला लागते. ज्या बाप्पाचे आपण मोठ्या प्रेमाने स्वागत केले, ज्यांच्यासमोर रोज नतमस्तक झालो, त्यांनाच आज निरोप द्यायचा असतो. विसर्जनाच्या मिरवणुकीत ढोल-ताशांचा गजर असतो, गुलालाची उधळण असते, गणरायाच्या नावाचा जयघोष असतो; पण त्या उत्साहाच्या मागे प्रत्येक भक्ताच्या मनात बाप्पापासून काही काळ दूर होण्याची एक भावूक भावना दडलेली असते.

“गणपती बाप्पा मोरया… पुढच्या वर्षी लवकर या!” हा केवळ जयघोष नसतो, तर बाप्पाशी जोडलेली मनाची नाळ असते. निरोप देताना भक्तांच्या ओठांवर हसू असते, पण डोळ्यांच्या कडा नकळत ओलावतात. कारण बाप्पा विसर्जित होत नाहीत, ते आपल्या श्रद्धेत, आठवणीत आणि मनात कायमचे राहतात.

बाप्पाला निरोप देताना मनात एकच भावना असते—

“बाप्पा, यंदा आलात, आनंद दिलात, आशीर्वाद दिलात… आता पुढच्या वर्षी पुन्हा तितक्याच प्रेमाने, तितक्याच उत्साहाने आणि लवकर या. आपल्या आगमनाची वाट पुन्हा डोळे लावून पाहत राहू…”

निरोप हा शेवट नसतो; तो पुढील भेटीची सुरुवात असते. म्हणूनच गणरायाच्या विसर्जनावेळी मनातून एकच शब्द उमटतो—

गणपती बाप्पा मोरया…

मंगलमूर्ती मोरया…

पुढच्या वर्षी लवकर या!

— स्वातीताई देशमुख